تبليغاتX
کلبه عشق

کلبه عشق

(( زندانی عشق ))

سلام

ببخشید اگه یه خورده دیر آپ کردم

ولی به جاش الان یه بسته عکس گذاشتم برین حال کنین

ولی نرین تو عکسا واز نظر یادتون بره نظر بدین ها

خیلی دوستون دارم

ممنون بای

¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤

  وقتی

    تنهایی خودت را

   بر سطر سطر صفحه دیوار

                                 تصویر میکنی 

زندانی عشق

  این

  بی اعتنایی ابدی را

                     - با خویش -

  در کنج این سکوت موازی

  ای دل به من بگو

                   به چه تعبیر میکنی؟!

 

 

 

+ نوشته شده در  جمعه سی و یکم شهریور 1385ساعت 14:27  توسط علی عشقی  | 

تماشا

غم

   دختری هست

                  که من خاطره هایش را

  در شبی ابر آلود

  از میان قابی خیس!

                         تماشا کردم.

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و یکم شهریور 1385ساعت 7:36  توسط علی عشقی  | 

قناعت

من به سیبی خشنودم

وبه بوئیدن یک بوته بابونه

من به یک آینه

                    یک بستگی پاک قناعت دارم

+ نوشته شده در  سه شنبه چهاردهم شهریور 1385ساعت 9:0  توسط علی عشقی  | 

ای روزگار

 

سلام

هرچی فکر کردم چیزی به فکرم نرسید بنویسم

آی فکر کردم

آی فکر  تا اینکه      یافتم.....

حالا می خوام آپ کنم  نمیشه

هی  اومدم  بنویسم

هی نشد

هی اومد

هی هر کار کردم نشدتا بلاخره ....

 

((تندیس آهک!

ای دستهای بی سر انجام!

توباحضور اولین رگباراین فصل

از هم فرو میریزی آرام.))

همین چند خط منو کلی الاف کرد

نارمردیه اگه.....!         

+ نوشته شده در  یکشنبه دوازدهم شهریور 1385ساعت 16:52  توسط علی عشقی  | 

ايمان

عشق  
منم و يک قطعه آبي                آسمونمو نگيريد

خسته و تشنه و تنها                سايه بونمو نگيريد

خونه هاي کاغذيتون                مامن و پناه من نيست 

حجم يک حباب کوچک              ديگه تکيه کاه من نيست

آسمون مثل يه درياست            خوبه دل زدن به دريا

خوبه همراه ستاره                    غوطه خوردن توي ابرا

نزاريم ريشه بگيره                     تو دلا بي اعتمادي

سردو تيره:مثل من                    زندون بي اعتقادي

بايد آسمون بپاشيم                   تو دريچه هاي بسته

مرهم ايمان بذاريم                    روي قلباي شکسته

+ نوشته شده در  پنجشنبه نهم شهریور 1385ساعت 7:42  توسط علی عشقی  | 

مناجات نامه خواجه عبدالله رايانه

hacker

 اي خدا  HARD  دلم FORMAT مکن                  
                                                   FILD  من را خالي برکت مکن

OPTION  غم را خدايا ON مکن                      
                                              FILE اشکم را خدا يا  RUN مکن

DELTREE  کن شاخه هاي غصه را                  
                                                  سردي و افسردگي را  هر سه را

JUMPER  شادي بيا تا  SET  کنيم                  
                                                 سيستم اندوه را  RESET  کنيم

نام تو  PASSWORD  درهاي بهشت             
                                                   آدرس   E -MAIL  سايت سرنوشت

اي خدا روز ازل  CAD  داشتي                     
                                         MOUSE  بود اما مگر  PAD  داشتي

که چنين طرح  3D  مي زدي                           
                                    طرح خود بر روي  CD  مي زدي

تا نيفتد BUG  در انديشه مان                    
                                      تا که  VIRUSE  نگردد ريشه مان

اي خدا از بهر ما ايمن فرست                    
                                      بهر دلهاي پر آتش  FAN  فرست

اي خدا حرف دلم با کي زنم                     
                                  HELP  مي خواهم که  F1  مي زنم

 

+ نوشته شده در  سه شنبه هفتم شهریور 1385ساعت 8:19  توسط علی عشقی  | 

عشق های بدلی

عشق های بدلی براقند

عشق های بدلی...!  

                  - اما -  

                       با تلنگر آنی ‌‌‌ میشکنند.

عشق

ممنون از نظرات  عزیزان  

 دوستون دارم

 

+ نوشته شده در  دوشنبه ششم شهریور 1385ساعت 8:58  توسط علی عشقی  | 

خانه دوست

 ((خانه دوست کجاست ؟))در فلق بود که پرسيد سوار
    رهگذر شاخه نوري که به لب داشت،به تاريکي شن ها بخشيد
  وبه انگشت نشان داد سپيداري و گفت؛
                           ((نرسيده به درخت،
  کوچه باغي است که از خواب خدا سبزتراست
  مي روي تا ته آن کوچه که ازپشت بلوغ،سربه درمي آرد
                پس به سمت گل تنهايي مي پيچي
                                    دوقدم مانده به گل،
                       پاي فواره جاوييد اساطير ميماني
                           وتوراترسي شفاف فرا مي گيرد                                        
  در صميميت صيال فضا،خش خشي مي شنوي!
                                   کودکي مي بيني
  رفته از کاج بلندي بالا،جوجه بردارازلانه نور
                                         وازاومي پرسي؛
                                              خانه دوست کجاست؟))

 

+ نوشته شده در  شنبه چهارم شهریور 1385ساعت 9:20  توسط علی عشقی  | 

کبوتر سپید

کبوتري سپيد،مرا در ميان ستارگان،                                  una colomba bianca m'ha disceso
زيرمنارهايي که آسمان درآن آشيان کرده است،     . fra stele,sotto cuspidi dove il cielo s'annida
به پايين فرود آورد.                                                
سحرگاه هاوچراغهايي معلق...                                  , albe e luci, sospese; ho amato il sole     
به آفتاب عشق ورزيدم،به رنگ عسل...                        ,il colore del miele, or chiedo il bruno
اينک خواهان تاريکي ام،
خواهان آتشي هستم که خاکسترگشته،                        chiedo il fuoco che cova, questa tomba
وگوري که پروازنمي کند،                                   .che non vola, il tou sguardo che la sfida
ونگاه تو،
که آن رابه مبارزه فرا مي خواند...

((نظر نمی دین؟))

+ نوشته شده در  شنبه چهارم شهریور 1385ساعت 9:7  توسط علی عشقی  | 

آخرین وداع

وداع

در شب

ستارگان بی پرده رامی نگرم

چشمان آهوی کوهی را که همانند شراب است نظاره می کنم

صدای شکستن زمین را احساس می کنم

در خیابان خطوط تابان خط کشی را میبینم

همچنان به راه خود در شب ادامه میدهم

رایحه ی تورا از لباس گلهای شب بو که درکنار خیابان با آهنگ نسیم می رقصند

به مشام می رسد

و این آخرین دیدار من با توست

آخرین وداع

اینم یه متن دیگه  از حقیر

بابا  نظر بدین دیگه

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم مرداد 1385ساعت 11:58  توسط علی عشقی  | 

مرگ

به نام آنکه در هجران غربت                     به دلها می دهد درس محبت

 سلام سلامي به بزرگي دل عاشق
به تنهايي مسافرغريب
به اندازه غم کبوتر سفيد در آسمان سياه
به وسعت ماهيان تنگ بلور وديگر هيچ...
سکوتي به بزرگي تمام حرفهاي نگفته وکوچکي مطالبگفته شده؛
هم چنان سکوت خواهم کرد
                                وبدين شکل همه را آگاه خواهم ساخت که
 با سکوت هم ميشود دنيا را پر از واژه کرد
 پر معنا کرد،         
ودر آن غرق شد.
در گوشه ي تنهايي خود مي نشينم
 هيچ نخواهم گفت وبه سخره گيرند سکوتم را
چون هيچ گاه نخواهند فهميدحال دل عاشق را
خواهند گفت ديوانه
ومن خاک پاي ديوانه ي عاشق را توتياي چشمم خواهم کرد
واز اعماق وجود به او حسودي ميکنم 
 ازاين حسادت کاش مي مردم
که اين بهترين آرزوي قلب گرفته  من است
دراين هنگام تنها اميد من مرگ است
تا مرا از اين غربت و اين روز گار نامرد نجاتم دهدوياريم کند

اميد من مرگ همچنان به انتظار مي نشينم
ودرسکوت ترا مي خوانم وآرزو مي کنم
 پس به فريادم برس که تنهايم
ديگر تحمل زخم زبانهاي مردم که
 همانند تيري بر قلب چاک چاکم  مي خورد را ندارم
پس بيا تا آمدنت را جشن بگيرم
به اميد ديدار
((زندگي بال و پري دارد به وسعت مرگ))

مطلب مال خودم بود  اگه بد بود به بزرگواریه خودتون ببخشید

نظر یادتون نره   ممنون

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و دوم مرداد 1385ساعت 8:42  توسط علی عشقی  | 

می رسد روزی که بی من روزها را سر کنی می رسد روزی که مرگ عشق را باور کنی

 

می رسد روزی که تنها در کنار عکس من                          خاطرات کهنه را مو به مو از بر کنی

+ نوشته شده در  شنبه بیست و یکم مرداد 1385ساعت 0:28  توسط علی عشقی  | 

یکی را دوست میدارم ولی افسوس او هرگز نمی داند

+ نوشته شده در  شنبه بیست و یکم مرداد 1385ساعت 0:5  توسط علی عشقی  | 

مرگ پایان کبوتر نیست مرگ در ذهن اقاقی جاریست

+ نوشته شده در  جمعه بیستم مرداد 1385ساعت 23:44  توسط علی عشقی  | 

+ نوشته شده در  جمعه بیستم مرداد 1385ساعت 23:39  توسط علی عشقی  | 

 

 

 

+ نوشته شده در  جمعه بیستم مرداد 1385ساعت 23:16  توسط علی عشقی  | 

خانه دوست کجاست

عشق 
+ نوشته شده در  جمعه بیستم مرداد 1385ساعت 23:10  توسط علی عشقی  | 

 

+ نوشته شده در  جمعه بیستم مرداد 1385ساعت 23:2  توسط علی عشقی  | 

فقط به خاطر تو

 

+ نوشته شده در  جمعه بیستم مرداد 1385ساعت 11:21  توسط علی عشقی  |